Kolonialisme

Reeds zeer vroeg maakte ik kennis met mijn tweede thuis: Kongo.
De oorlog was voorbij. De eerste moeilijke jaren van het na-oorlogse eveneens, en vader zag de mogelijkheid, na een zes maanden-spoedopleiding in de Koloniale Hogeschool te Antwerpen, naar onze kolonie te trekken.
Ik was toen bijna 6 jaar, en mijn twee zusters 4,5 en 1,5 jaar. Dat was in april 1950. Vier broers zijn nog geboren, waarvan 2 in Kongo. Sinds 1958 kwam ik er alleen nog in de grote vakanties, tot 1969.
We hebben het langst in Tshela vertoefd (Mayumbe, terminus spoorweg), maar ook in Matadi, Boma en op het laatst Kinshasa.
Mijn ouders, broers en een zuster hebben de vlucht naar België meegemaakt in 1960, maar vader is teruggekeerd.
Gedurende bijna 60 jaar hebben wij met lede ogen de neergang gevolgd van dat mooie land, dat dank zij kolonialen als vader op veel gebieden aan de top stond in Afrika. Maar wij hoorden en lazen ook meer en meer negatieve ontboezemingen over het kolonialisme in ’t algemeen en de kolonialen in ’t bijzonder. Door dat misprijzen kon een reactie van de oud-kolonialen niet uitblijven. Vader was inmiddels overleden en moeder werd lid van Afrikagetuigenissen, dankzij auteur Cyriel Van Meel (moeder schreef ook veel en gaf 3 dichtbundels uit). Wat later werd ik ook lid.
Na al die jaren wil ik stelling nemen, en hier verschillende goed gedocumenteerde teksten en artikels uit kranten, tijdschriften en ook boeken voorstellen, die een juister beeld geven van de kolonisatie (vooral de Belgische in Kongo).
De scherprechters zijn te lang aan het woord geweest.

Lees een eerste artikel van Guido Bosteels, voorzitter van Afrikagetuigenissen, die vertelt wat wij te bieden hadden aan Kongo in 1960, bij de overname door de Kongolezen.
Meer werken die hier verder op ingaan zullen volgen.

Lees het verrassende boek van academicus Jean-Pierre Nzeza Kabu Zex-Kongo “Léopold II, le plus grand chef d’Etat de l’histoire du Congo” en maak daarin kennis met de afgrijselijke huidige toestand in Kongo (le plus grand bordel du monde) , die nog slechts kan beteren met aan het roer iemand als Leopold II.

Lees het uiterst scherp gedocumenteerd werk Van Guido De Weerd “l’Etat Indépendant du Congo, à la recherche de la vérité historique”, en je zal merken hoe de afbrekers slecht gedocumenteerd waren, of de waarheid verdraaiden (bv trucage van foto’s, zie p 518), of vooral de waarheid “vergaten” te melden (bv de slachting van 80.000 Herero’s, p 149, genocide die Hochschild “vergat” te melden in zijn boek “King Leopold’s Ghost”).

Lees het nog meer verrassend artikel “The Case For Colonialism”, een pleidooi voor kolonialisme, van Hoogleraar Politicoloog Bruce Gilley, die na “verkettering” uiteindelijk geïnterviewd werd in Elsevier Weekblad. Schrijver heeft het dan vooral over het nieuwe kolonialisme, met als voorbeeld dat van Kongo.

Indien u dit leest bezit u een goede basis voor verder onderzoek in de goede richting.

Van verblinding naar verheldering, Guido Bosteels.
Leopold II, grootste Congolese staatshoofd.
Het goede van het kolonialisme.
L’E.I.C., à la recherche de la vérité historique, G. De Weerd.
Tien jaar Afrikagetuigenissen, augustus 2014.
Citaat Rudy Vranckx, 2009
Congo, algemeen tijdschrift van de Belgische Kolonie, 1920.