De zending De Bremaecker, 1902-1904

Eind 19de eeuw ontstond het idee om in de Kongo-Vrijstaat de draadloze telegrafie toe te passen voor verbindingen over land.
In die tijd was er nog geen directe telegraaf-verbinding tussen België en Kongo. Telegrammen voor Kongo werden sinds 1886 langs de Engelse kabel naar Sao Paulo de Luanda gestuurd. Van daar werden ze per stoomschip, de Wall [1], naar Boma gevoerd, de toenmalige hoofdstad van de Vrijstaat. Dit omwille van de problemen met de vaste telegraaflij­nen. En op het schip moest men soms weken wachten. Dat was de grootste oorzaak van het tijdsverlies en de kost van de telegrafische correspondentie van België met de Kongo-Vrijstaat.

Maurice Travailleur (beheerder van de “Continental Office” van het MIMCC (The Marconi International Marine Communication Company Ltd), stelde voor om een deel van deze problemen op te lossen door de T.S.F. Na de contacten met Marconi sloot de MIMCC in 1901 hiervoor een contract af met de Kongo-Vrijstaat.
De zeekabel verzekerde verder de verbinding met Europa.
De Bremaecker vertelt zelf [2]: Er werd beslist een verbinding te verwezenlijken tussen Boma en Loanda door middel van de draadloze telegrafie, gezien Loanda aan de Engelse kabel lag. Eerst zou men testen uitvoeren tussen Banana, aan de monding van de Kongostroom, en Ambrizette, meer dan 100 km ten zuiden van Banana, in het Portugese Angola. Van Banana rechtstreeks 300 km verder naar Loanda achtte men boven de mogelijkheden te liggen. Daarbij wenste men niet te moeten telegraferen over land van Boma naar Ambrizette, de ervaring in die tijd beperkte zich tot verbindingen over zee. Banana en Ambrizette bevinden zich beide op de westkust en men verwachtte dat dit zou lukken.
Men besloot in deze beide posten (Banana en Ambrizette) een volledige installatie aan te brengen als basis voor het onderzoek naar de mogelijkheid voor draadloze telegrafie in Kongo. Indien het lukte zou men ook een post plaatsen te Boma. De problemen waren met deze beslissingen deels opgelost.
De Kongo-Vrijstaat deelde in de kosten voor een som van 25.000 frank, zonder evenwel enige verantwoordelijkheid indien de proefnemingen zouden mislukken!
De Bremaecker kwam in maart 1902 te Banana aan.

[1] De “Wall”, vroeger “Luso” genoemd, stoomboot van 500 ton, was gestrand op een rots tussen Boma en Matadi, en terug vlot gemaakt door inspecteur-mekanieker Wall nadat de boot door de verzekeringsmaatschappij opgegeven was. Hij verzorgde de maandelijkse dienst Matadi-Boma-Loanda.

[2] Paul De Bremaecker, The souvenirs of a pioneer, Radio Neptune, journal of the SAIT and affiliated companies, vol III, nr 5, september-october 1952.

U vindt verder allerhande artikels uit tijdschriften en kranten die De Bremaecker’s onderzoek recenseren.